Tijd voor een nieuw receptje! - Italiaanse balletjes in de oven

Na een lange stilte is het weer eens tijd voor een receptblog. Het is een heerlijk gerechtje dat ik vorig weekend voor mijn ouders en broer, thuis, klaar maakte. Het recept komt uit " Isabella's Italiaanse Winter" en hoewel het weer stilaan verbetert vond ik het toch een leuk en passend recept voor een zondagavond samenzijn. Dit kookboek is al het 4e van deze vrouw en ik heb ze allemaal. Het zijn stuk voor stuk handige, praktische boeken met eenvoudige gerechtjes die toch ooh zo heerlijk zijn :)

Het recept dat ik gekozen heb zijn Isabella's versie van balletjes in tomatensaus.

Ik heb er hier en daar een kleine aanpassing aan gedaan om het recept toch mijn eigen toets te geven.

Voor 4 personen heb je nodig:

• 1 kg gemengd gehakt
• 1 rode paprika, geschild en gemixt (eigen toets)
• 2 eitjes
• paneermeel
• peper
• 50 gram rucola, heel fijn gesnipperd
•  ui gesnipperd (eigen aanvulling)
• handvol Parmezaanse kaas
• handvol Manchego kaas (eigen aanvulling - Manchego is een Spaanse kaas)
• Oregano (vers of gedroogd)
• Basilicum (vers of gedroogd)
• 3 tenen look, geraspt of geperst
• olijfolie

Verwarm je oven voor op 180°C. Vet een ovenschaal in met de olijfolie. Doe het gehakt, samen met de andere ingrediënten in een grote mengkom. Meng tot een homogene massa en draai er even grote balletjes van. Schik de balletjes in de ovenschaal en zet voor 35 minuten in de oven. Laat ze daarna volledig afkoelen. 

Voor de saus heb je het volgende nodig:

• 1 groot blik Elvea tomatenblokjes met look
• 1 gewoon blik Elvea met Basilicum
• 1/2 bosje verse Basilicum
• 12 kerstomaatjes, in 2 gesneden
• 2 takken verse Rozemarijn

Meng alle ingrediënten in een mengkom en laat al trekken terwijl de balletjes in de oven staan en afkoelen. Giet de saus over de balletjes en zet nog een kwartier in een oven van 180°C. 

Serveer met ovenaardappeltjes, brood, pasta...

Buon Appetito!

Leven met een jejunostomiekatheter ; week #3

Op donderdag 4 februari 2016 werd bij mij een tijdelijke jejunostomiekatheter geplaatst. Deze katheter bevindt zich in mijn dunne darm en komt via mijn buikwand naar buiten.  






Via deze sonde krijg ik 1500 ml sondevoeding van Nutricia "Nutrison Multi Fibre". De eerste 14 dagen kreeg ik 24/24 en 7/7 deze sondevoeding. Nu enkel nog 's nachts,dit tot ik weer gewoon kan eten zonder pijnklachten en problemen. Hoeveel tijd dit in beslag zal nemen weet niemand met zekerheid.



Op onderstaande foto's zie je de restanten van mijn littekens en de afgedekte katheter. Het paarse dopje, is het stuk waar de leiding met voeding aangekoppeld moet worden. 

Step by step: Gastric Sleeve - 6 maanden later ; een update

"Maandag 6 juli 2015 werd bij mij, via een kijkoperatie of laprascopie een gastric sleeve toegepast. Onze maag heeft oorspronkelijk een vorm die best te vergelijken valt met die van een rugbybal, de mijne heeft nu min of meer de vorm van een banaan.

Voor de ingreep kreeg ik een paar anti-trombose kousen, dit om bloedklonter vorming na de operatie te vermijden. Toen ik na de ingreep wakker werd op de recovery was ik even in paniek, ik braakte bloed...

Gelukkig kon men mij verzekeren dat dit normaal is voor dit soort ingrepen. Ik mocht nog niets eten of drinken... De eerste nacht bleef ik misselijk en had ik heel veel pijn. Ook mijn bloeddruk schoot de hoogte in - allemaal gevolgen van de operatie. Voor zover ik mij herinner heb ik de eerste nacht helemaal niets geslapen."  

Zo begon mijn blog  "Step by step - Terug thuis na de ingreep" net na de operatie. Ondertussen zijn we een half jaar verder. In dat half jaar ben ik door een achtbaan van emoties gegaan, 8 maal opnieuw opgenomen in het ziekenhuis - bij de laatste opname werd ik een 2e maal geopereerd, dit keer omdat er een vernauwing was bovenaan in mijn sleeve. In die 6 maanden verloor ik zo'n 37.9kg (van 93.5kg naar 55.6kg), waardoor ik nu een gezond BMI heb en eigenlijk al alle overtollige kilo's kwijt ben. 

Na mijn operatie besloot ik op zoek te gaan naar lotgenoten, om te leren uit hun ervaringen, om tips en raad te kunnen vragen en mijn eigen gevoelens te kunnen ventileren. Ik vond een groep op Facebook "Gastric Sleeve(maagverkleining)", 

een gesloten groep - dus waagde ik mijn kans en diende een verzoek in om lid te worden. De vele lieve woorden, tips en steunbetuigingen die ik hier gekregen heb telkens als het moeilijk was, zijn van onschatbare waarde! Ik wil deze blog dan ook aan alle leden van "Gastric Sleeve (maagverkleining) opdragen. Nogmaals heel erg bedankt allemaal! 

Maar hoe voel IK mij nu na dat half jaar? 

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik sinds een maand enorm veel spijt heb van mijn beslissing om een sleeve operatie te laten doen. Elke keer terug naar het ziekenhuis moeten - 8 keer zoals ik daarnet al zei -   hevige pijn na elke kleine maaltijd, bijna wekelijks, soms dagelijks en meerdere malen per dag braken... Ik had het mij anders voorgesteld. Ik wist op voorhand dat het zwaar en moeilijk zou worden, maar dit had ik niet verwacht...

Door die hevige pijn werd ik bang om te eten of te drinken. Hierdoor daalde mijn bloeddruk heel snel - met als gevolg dat ik last kreeg van duizeligheid, hoofdpijn en zelfs de neiging had om flauw te vallen. Wie niet eet, blijft natuurlijk afvallen... 

Na een bezoek aan de huisarts, ben ik uiteindelijk weer beginnen eten, ondanks de pijn.

Voor de pijn na het eten/drinken ben ik sinds begin december in behandeling bij de pijnkliniek van het UZ Gent, 14 januari 2016 moet ik weer op consultatie (ik zal een update posten). Mijn gewicht is nu een kleine week stabiel, hoewel ik eigenlijk nog steeds te weinig eet - ook voor iemand met een sleeve - het is alle dagen zoeken "wat kan ik eten/drinken zonder pijn en hoeveel?" 

Als je mij nu zou vragen of ik de ingreep opnieuw zou laten doen, is mijn antwoord klaar en duidelijk NEEN. Ik hoop dat dit het komende half jaar toch veranderd...

Until next time! X

Lievelingsgroente- en fruit December 2015

Schorseneren

Schorseneren zijn een typische wintergroente, met de grootste aanvoer in februari. In de 16e eeuw is de schorseneer vanuit het Middellandse Zeegebied naar de Lage Landen geïmporteerd. De naam is volgens sommigen afgeleid van het Italiaanse woord voor zwarte adder, "scorzone", maar veel waarschijnlijker is dat de Italianen de schorseneer "scorza nera" of "scorza negra" doopten, dat "zwarte schil" betekent. Zoals gezegd raakte de schorseneer na de Tweede Wereldoorlog uit de mode. 

Sinds 1995 komt de schorseneer weer mondjesmaat terug.De schorseneer wordt na het schillen in stukjes gesneden en gekookt, met een scheutje azijn om verkleuring tegen te gaan. In verband met het kleverige melksap worden bij het schillen keukenhandschoenen gedragen. Ze kunnen ook onder water met wat azijn worden geschild. Dit voorkomt het uittreden van het melksap en dus verkleuring van handen en wortel. Wat ook handig is, is om de schorseneren eerst met kokend water te overgieten, ze te laten schrikken met koud water en dan pas te schillen. 

Ook kan je schorseneren in bokalen kopen. Deze verkies ik tijdens het koken, gewoon omdat het lekker makkelijk is. Gewoon het sap weggieten en ze in een beetje boter of neutrale olie bakken in een pan met wat peper, zout en eventueel een klein beetje nootmuskaat. 

Banaan

Een lekker rijp banaantje is HEEEERLIJK! Je kan het gewoon zo eten, in stukjes gesneden verwerken in wat yoghurt, een fruitsalade, een milkshake en ga zo maar door. De opties zijn bijna eindeloos... 

De wilde voorouder van de banaan kwam voor in een groot gebied dat zich uitstrekte van India over Zuidoost-Azië en Indonesië tot Nieuw-Guinea. Er zijn aanwijzingen dat de banaan reeds 7.000 jaar geleden daar al zou zijn gecultiveerd.

Waarschijnlijk hebben Indonesische kolonisten die zich aan de kust van Oost-Afrika, op de Comoren en op Madagaskar vestigden de banaan omstreeks het begin van onze jaartelling naar Oost-Afrika gebracht. Van daaruit verspreidde de bananenteelt zich in enkele eeuwen over een groot deel van Afrika. In het tropisch regenwoud was de banaan heel wat productiever dan de meeste andere landbouwgewassen.

De Spanjaarden en Portugezen leerden de banaan aan de westkust van Afrika kennen. Deze Europeanen brachten de bananenteelt over naar Midden-Amerika. Een gemiddelde banaan weegt ongeveer 150 gram. 100 gram verse banaan bevat 88 - 116 kilocalorieën en ongeveer:

• 20-25 g koolhydraten
• 1,2 g eiwit
• 0,2 g vet (waarvan de helft onverzadigd)
• 0,4 g vezel

Bananen bevatten diverse vitaminen en mineralen. Zo zit er in 100 gram verse banaan ongeveer 88 mg kalium, 8,7 mg vitamine C, tryptofaan, magnesium en seleen.

Bert & Ernie - "Ernie heeft een banaan in zijn oor"

Recept: Kikkererwtensalade met fetakaas

Een lekker, snelle salade smaakt altijd, is super gezond & de ideale manier om vezels, vocht en vitamines naar binnen te werken!

Deze middag heb ik een nieuwe, heerlijke combinatie per toeval ontdekt. Ik had nog een zakje voor gewassen veldsla en bietenscheuten in de koelkast liggen dat ik vlug moest verwerken. Dus waarom geen salade maken? Koud buiten of niet...

Voor 2 personen heb je het volgende nodig:

• 1 blikje kikkererwten uitgelekt en gespoeld (130gr)
• 1 middelgrote wortel, geschild en geraspt
• 15 kerstomaatjes, in random stukjes gesneden
• 1 zakje voor gewassen salade mengeling naar keuze 
• 60 gram fetakaas, verkruimeld
• gedroogd oregano
• gemalen komijn en koriander
• zout en peper

Voor de dressing:

• 1 theelepel vloeibare honing
• 1 theelepel dijonmosterd
• maïsolie
• olijfolie
• witte wijnazijn
• zout en peper

Open het blik kikkererwten en giet het vocht weg. Spoel de kikkererwten daarna nog eens extra in een vergiet om zeker te zijn dat al het vocht verwijderd is. Was in hetzelfde vergiet de tomaatjes en de geschilde wortel. 

Doe de salade mengeling in een kom en voeg de kikkererwten toe. Snijdt de kerstomaatjes in kleinere stukjes. Ik gebruikte vandaag 5 rode, 5 gele en 5 oranje tomaatjes, maar gebruik gewoon lekker wat je in huis hebt!! Doe ook de tomatenstukjes bij de salade.

Rasp de wortel zo fijn als je zelf wil en voeg deze bij de groentjes. Verkruimel of snijdt de feta in kleine stukjes en verdeel over de salade. Overstrooi alles met oregano, een klein beetje komijn en korianderpoeder, zout en peper. 

Maak nu de dressing, je kan ze zo zoet of scherp maken als je zelf wil. Doe de honing en mosterd onderaan in een potje, voeg naar smaak de oliën en azijn toe en kruid af met zout en peper. Meng tot een mooie gebonden massa en verdeel over de salade. Meng nu alles goed door elkaar en KLAAR!

Ook lekker hieronder is een fijngesneden rood uitje en fijngesneden rode paprika. Omwille van mijn sleeve, schil ik de paprika wel vooraf. 

Lievelingsgroente- en fruit November 2015

Romanesco

Romanesco of groene torentjesbloemkool lijkt veel op bloemkool en heeft een geelgroene kleur. Romanesco dankt zijn naam aan de eerste beschrijving in het Italië van de zestiende eeuw als broccolo romanesco oftewel broccoli van Rome. Door de vorming van torentjes is het een meer decoratieve groente dan bloemkool. De smaak van deze groente ligt een klein beetje in de buurt van bloemkool, echter de Romanesco smaakt veel zachter.

Appel

Omwille van mijn gastric sleeve operatie kon ik de eerste maanden geen appels verteren. Nu begint dat stilletjes aan weer te lukken :) 

Mijn lievelingsappels zijn de jonagold en de granny smith. De jonagold is lekker zoet én de granny smith is net omgekeerd, heerlijk zurig en fris. Over mijn favoriete appel om appelmoes te maken, een specifieke stoofappel heb ik in het verleden al een blog geschreven met een bijhorend receptje.

                                      

 

Lievelingsgroente- en fruit Oktober 2015

Savooikool

De kool is vernoemd naar de historische regio Savoye, die deels in het uiterste zuidoosten van Frankrijk en deels in Noord-Italië ligt. Deze gezonde koolsoort kan gekookt of gestoofd opgediend worden of gebruikt worden in soepen en salades. Maar wordt vooral gebruikt in stoemp of hutsepot.

Een verse savooikool heeft donkergroene buitenbladeren die los van de kern zitten. Het binnenste is best iets lichter groen en moet stevig en compact zijn. Gele bladeren duiden er op dat de kool niet vers meer is.

Het liefst eet ik savooikool verwerkt in een stoemp met gebakken spekblokjes en een stukje gebakken vis of vlees.

Peer

Er zijn 3 soorten Belgische peren:  

• De Durondeau (van september tot november) Deze peer heeft een uitgesproken, licht zure smaak. Lekker als dessertpeer, maar ook heel goed te gebruiken in zowel warme als koude bereidingen (bv. chutney). 

• De Conférence (van september tot juni) Deze heel sappige peer heeft een fijne, zoete smaak. Ze is heel lekker om zo te eten, maar ook gepocheerd of verwerkt in desserten.
  

• De Doyenné du comice (van november tot maart) Dit is de dessertpeer bij uitstek: heel sappig, zoet en aromatisch van smaak. Ideaal voor in een taart, maar ook bij zoute smaken (zoals een slaatje met gedroogde ham of gerookte zalm). En van alle drie de soorten eigenlijk mijn favoriet!